Choroba Meniere’a – Obraz kliniczny przemawiający za rozpoznaniem

  • napadowe zawroty głowy o typie wirowania
  • jednostronny niedosłuch odbiorczy pogarszający się po napadzie
  • jednostronny szum uszny
  • początek choroby w wieku 30-50 lat
  • negatywny wywiad zapaleń uszu i urazów
  • prawidłowe błony bębenkowe
  • prawidłowa drożność trąbek słuchowych
  • prawidłowy kręgosłup szyjny
  • cechy uszkodzenie ślimaka z objawem wyrównania głośności w AT

Choroba Meniere’a – stadia zaawansowania

Na podstawie audiometrycznego progu słyszenia (średnia arytmetyczna dla częstotliwości 0,5 1 2 i 3 kHz) w oparciu o najgorszy wynik badania słuchu w okresie ostatnich 6 miesięcy przed podjeciem leczenia

1. Stadium I – ubytek słuchu <= 25 dB
2. Stadium II – ubytek słuchu 26 – 40 dB
3. Stadium III – ubytek słuchu 41 – 70 dB
4. Stadium IV – ubytek słuchu >= 70 dB

Próba Cottle’a

Jest to odciągnięcie skóry policzka do boku, co poszerza zastawkę wewnętrzna jamy nosa i ułatwia przepływ powierza przez nos, gdy jest dodatnia.

Otoskopia – wysiękowe zapalenie ucha środkowego

  1. Wciągnięcie błony bębenkowej
  2. Przesięk w jamie bębenkowej (poziom płynu lub pęcherzyki powietrza w postaci ostrej, lepiej rokującej oraz „błękitny bębenek” w postaci przewlekłej, gorzej rokującej)
  3. Pozorne skrócenie rękojeści młoteczka
  4. Poszerzenie refleksu świetlnego

Próba przetokowa i objaw pseudoprzetokowy

Balon Politzera z oliwką wprowadza się do przewodu słuchowego zewnętrznego.

Ucisk balonu powoduje oczopląs w kierunku chorego ucha (ucha z przetoką kanału półkolistego), natomiast aspiracja powietrza – oczopląs w przeciwnym kierunku.

Objaw pseudoprzetokowy – u chorego z dużą perforacją błony bębenkowej, ruch powietrza wywołuje ochłodzenie kanału półkolistego i w obu przypadkach (wdmuchiwanie i zasysanie) oczopląs w kierunku ucha zdrowego.

Manewr Dixa-Hallpike’a

Jest to próba fizykalnego rozpoznania łagodnych położeniowych zawrotów głowy.

Polega na jednostronnym szybkim położeniu badanego z pozycji siedzącej na kozetce do pozycji leżącej z odchyleniem głowy do tyłu na 60 sekund. Manewr powtarza się również dla odchylenia głowy w jedną i drugą stronę.

Objawy obejmują:

  1. 5-10 s. latencji
  2. oczopląs poziomy lub obrotowy o rosnącym natężeniu, skierowany do ucha leżącego niżej
  3. po 15-30 s. oczopląs zmniejsza się i pojawiają się zawroty głowy

Próba dreptania Unterbergera

Jest to jedna z fizykalnych metod badania układu przedsionkowego. Badany drepcze w miejscu z zamkniętymi oczami i wyprostowanymi do przodu ramionami. Chory z zaburzeniami obwodowymi wykonuje rotację wokół osi ciała w kierunku uszkodzonego błędnika. W zaburzeniach ośrodkowych zaburzenia są nieregularne. Istotne diagnostycznie jest odchylenie o min. 40 stopni.