Ogniskowe objawy z nerwu VIII osłoniaka przedsionkowego (Vestibular schwannoma focal VIII cranial nerve manifestations)

  1. Niedosłuch odbiorczy pozaślimakowy bez objawu wyrównania głośności
  2. Patologiczne zmęczenie słuchowe
  3. Nieprawidłowa próba SISI
  4. Nieprawidłowe zanikanie audiometrii Bekesy’ego
  5. Rozbieżność pomiędzy Audiometrią tonalną, a Audiometrią mowy
  6. Brak odruchu strzemiączkowego
  7. Patologiczny zapis ABR i elektrokochleografii
  8. Oczopląs samoistny do zdrowego ucha
  9. Brak odpowiedzi w próbie kalorycznej

Zasady tympanoplastyki (Tympanoplasty basic rules)

1. Prosta perforacja – przeszczep z powięzi lub ochrzęstnej metodą podłożenia

2. Uszkodzenie wyrostka długiego kowadełka – krótka kolumella (PORP – partial ossicular replacement prosthesis)

3. Uszkodzenie kowadełka i strzemiączka z zachowaniem wyrostka długiego młoteczka i podstawy strzemiączka – długa kolumella (TOPR – total ossicular replacement prosthesis)

Typy tympanoplastyk wg Wullsteina (Tympanoplasty types by Wullstein)

W 1952 roku Wullstein wprowadził schematy 5 podstawowych typów operacji w celu rekonstrukcji ucha środkowego. Obecnie znaczenie praktyczne mają jedynie typy I i III.

  • Typ I – Prosta myryngoplastyka – ubytek błony bębenkowej zamyka się powięzią lub ochrzęstną (technika aktualna)
  • Typ II – rekonstrukcja ubytku w łańcuchu kosteczek za pomocą przeszczepu własnej kości lub chrząstki
  • Typ III – bezpośrednia transmisja fali dźwiękowej z błony bębenkowej do strzemiączka za pomocą efektu kolumelli; jama bębenkowa jest płytsza (technika aktualna)
  • Typ IV – brak łańcucha kosteczek; dźwięk jest przekazywany bezpośrednio do okienka owalnego; okienko okrągłe chronione jest przed falą dźwiękową; jama bębenkowa jest mała
  • Typ V – okienko owalne jest całkowicie zamknięte; wytwarza się okienko w kanale półkolistym bocznym, w celu skierowania tam fali akustycznej

Typ IV został obecnie zaniechany na rzecz wstawienia sztucznej kolumelli.

Typ V został obecnie zastąpiony otwarciem okienka owalnego i wstawieniem tam kostnej, chrzęstnej lub syntetycznej protezy (jak podczas stapedektomii w otosklerozie)

Wysiękowe zapalenie ucha środkowego – informacje wybrane

  • 2 szczyty występowania – 1 rż. (20%) oraz 5 r.ż (16%)
  • częstość występowania spada do połowy w miesiącach letnich
  • OZUŚ występuje 5x częściej u dzieci z WZUŚ
  • 12x częściej rozwija się WZUŚ po OZUŚ
  • alergia nie jest czynnikiem ryzyka WZUŚ
  • bakterie wykrywane są w 30% posiewów wysięku oraz w 90% PCR
  • nawroty w WZUŚ w 30-40%, a w 5-10% wysięk utrzymuje się dłużej niż rok
  • ustępowanie wysięku w tympanometrii (zmiana krzywej z typu B na nie-B) – 56% po 3 miesiącach, 72% po 6 miesiącach oraz w 81% po 9 miesiącach
  • w 40-50% rodzice i dzieci nie zgłaszają żadnych objawów wysięku

prof. E. Hassmann-Poznańska, Pol. Przegląd Otorynolaryngologiczny 2012;3(1):215-219

Wysiękowe zapalenie ucha środkowego (WZUŚ) – definicja

Jest to obecność w przestrzeni ucha środkowego surowiczego lub śluzowego wysięku bez cech ostrego stanu zapalnego i perforacji błony bębenkowej. Określany jest jako przewlekły jeśli utrzymuje się dłużej niż 12 tygodni. Może powstać spontanicznie na skutek upośledzenia drożności trąbki słuchowej i infekcji górnych dróg oddechowych lub jako następstwo ostrego zapalenia ucha środkowego (OZUŚ).

Ostre zapalenie ucha środkowego – wskazania do nacięcia błony bębenkowej (myringotomii)

  1. OZUŚ przebiegające z bardzo nasilonymi objawami bólowymi, znacznym uwypukleniem błony bębenkowej, wysoką gorączką i ciężkim stanem ogólnym
  2. burzliwy przebieg u niemowląt i małych dzieci
  3. podejrzenie lub potwierdzenie powikłań wewnątrzskroniowych lub wewnątrzczaszkowych 
  4. brak reakcji na antybiotykoterapię
  5. rozwój OZUŚ w trakcie antybiotykoterapii z innych przyczyn
  6. OZUŚ u dzieci z niedoborami odporności
  7. podejrzenie obecności nietypowych patogenów (np. OIOM)
prof. E. Hassmann-Poznańska, Pol. Przegląd Otorynolaryngologiczny 2012;3(1):210-214

Ostre zapalenie ucha środkowego – informacje wybrane

  • 66% ostrych zapaleń ucha środkowego ma etiologię mieszaną (wirusową i bakteryjną)
  • ból ucha jest jedynym istotnym objawem klinicznym, ale nie występuje u 25% dzieci
  • do spontanicznej perforacji i wycieku ropnego z ucha środkowego dochodzi u 5% dzieci
  • po przebytym ostrym zapaleniu ucha środkowego wysięk utrzymuje się u 40% pacjentów przez ponad miesiąc oraz u 10% ponad 3 miesiące
  • zastosowanie antybiotyku poprawia wyniki leczenia OZUŚ o średnio 13%
  • nie wykazano skuteczności stosowania następujących leków
    1. przeciwhistaminowych
    2. mukolitycznych
    3. obkurczających błonę śluzową nosa
  • wyniki leczenia samą myringotomią są gorsze niż antybiotykoterapią, a myringotomia wykonana łącznie z podaniem antybiotyku nie poprawia wyniku leczenia
  • adenoidektomia nie ma wpływu na częstość występowania OZUŚ i nie powinna być zalecana w tych przypadkach
  • założenie drenażu wentylacyjnego ograniczę liczbę zachorowań o 50%
  • skoniugowane szczepionki przeciw pneumokokom mają niewielki wpływ na częstość występowania OZUŚ (6-7%), ale znacząco ograniczają nawroty (9-56%) i konieczność zakładania drenażu wentylacyjnego (24-60

prof. E. Hassmann-Poznańska, Pol. Przegląd Otorynolaryngologiczny 2012;3(1):210-214

 

Ostre zapalenie ucha środkowego – definicja

Proces zapalny struktur ucha środkowego rozwijający się nagle, z miejscowymi i ogólnymi objawami ostrego stanu zapalnego i obecnością ropnej wydzieliny w jamie bębenkowej.

prof. E. Hassmann-Poznańska, Pol. Przegląd Otorynolaryngologiczny 2012;3(1):210-214