Oczopląsy – klasyfikacja

  1. Oczopląs niepatologiczny
    1. Nastawczy – krótkotrwały, szybko zanika przy skrajnym spojrzeniu (>50*)
    2. Zmęczeniowy – występuje w czasie przedłużonego spojrzenia w bok, na skutek zmęczenia mięśnia prostego bocznego
    3. Przystosowawczy – spowodowany ruchem nastawczym przy fiksacji na obiekcie w polu widzenia; ruch szybki, szybko gasnący
  2. Oczopląs patologiczny
    1. Samoistny – nie jest wywołany zewnętrzną stymulacją układu przedsionkowego, faza szybka kieruje się do ośrodka dominującego
      1. przedsionkowy – obwodowy z fazą szybką w kierunku błędnika dominującego, ośrodkowy – faza szybka kieruję się w stronę uszkodzenia
      2. spojrzeniowy i porażenny – zawsze jest wynikiem uszkodzenia ośrodkowego; często w obu płaszczyznach – poziomej i pionowej, tylko po odchyleniu gałek ocznych o min. 30* przez 30 sekund; może powstać na skutek zatrucia barbituranami lub alkoholem lub też uszkodzenia ośrodków w moście (ośrodek ruchów poziomych) lub w nakrywce śródmózgowia (ośrodek ruchów pionowych spojrzeniowych)
      3. fiksacyjny – brak faz szybkiej i wolnej, występują ruchy o typie wahadłowym; synonimem jest oczopląs wrodzony lub dziedziczny wahadłowy
    2. Wywołany – wyłącznie pochodzenia przedsionkowego, po zadziałaniu bodźca, jak np. zmiana pozycji głowy lub całego ciała; do wywołania można użyć prób – potrząsania głową, pozycyjnych (statycznych), położeniowych (dynamicznych), obrotowych, kalorycznych, prztokowych

Próba dreptania Unterbergera

Jest to jedna z fizykalnych metod badania układu przedsionkowego. Badany drepcze w miejscu z zamkniętymi oczami i wyprostowanymi do przodu ramionami. Chory z zaburzeniami obwodowymi wykonuje rotację wokół osi ciała w kierunku uszkodzonego błędnika. W zaburzeniach ośrodkowych zaburzenia są nieregularne. Istotne diagnostycznie jest odchylenie o min. 40 stopni.