Wysiękowe zapalenie ucha środkowego (WZUŚ) – definicja

Jest to obecność w przestrzeni ucha środkowego surowiczego lub śluzowego wysięku bez cech ostrego stanu zapalnego i perforacji błony bębenkowej. Określany jest jako przewlekły jeśli utrzymuje się dłużej niż 12 tygodni. Może powstać spontanicznie na skutek upośledzenia drożności trąbki słuchowej i infekcji górnych dróg oddechowych lub jako następstwo ostrego zapalenia ucha środkowego (OZUŚ).